Naar menu gaan
Ludo Van Loock

Ludo Van Loock

Over Ludo Van Loock

Geboren op 02/01/1932

Overleden op 13/12/2015

Welkomsttekst – uitvaart papa – 19/12/2015

Ons vader had vele namen: Ludo, Lu, zoeke, pepa, opa-don, opatje, nonkel Lu, Tuke, de zwette of den Tosh. Vandaag nemen we - samen met jullie – afscheid van de zachtaardige, veelzijdige en getalenteerde man die onze vader was. Welkom iedereen.

Geboren onder de kerktoren in een huishouden van voornamelijk vrouwen, opgegroeid in de lingerie winkel van zijn moeder en tantes onder het waakzame oog van nonkel pastoor in Rome. Hij vertelde nooit veel over zijn jeugd. Zijn vader stierf toen hij amper 21 was maar hij liet nooit echt in zijn hart kijken als het daarover ging.
Zijn geschiedenis lijkt voor ons pas te beginnen toen hij zelf het nest uitvloog.
Hij heeft er lang en ver naar moeten zoeken, maar dat meisje uit Huizingen leek toch de perfecte match voor een gelukkig leven. Het eerste afspraakje op de Brusselse Grote Markt was het prille begin van een levenslang verbond en een mooi evenwicht dat meer dan 56 jaar heeft mogen duren. Hij, een man van weinig woorden, van stille kracht en minzaamheid. Zij, een vrouw met een plan, gedecideerd, eloquent en van de wereld. Samen een huishouden, een huis met een tuin, kinderen, kleinkinderen, plezier in de job, de wereld zien, gelukkig zijn – doodeenvoudige dingen, het hield hen een leven lang aan de gang.
Volgens ons werd het nieuwe vaderschap ergens uitgevonden in de jaren 60 toen wij als peuters konden genieten van een vader met talent voor huishoudelijke taken en gepamper. De discussie over gelijk ouderschap hebben wij trouwens nooit begrepen want bij ons ging dat als vanzelf.

Later in het Mouriaubos scheerde dat vaderschap hoge toppen. Het was de tijd van werken om te kunnen leven en niet omgekeerd. Hij was gewoonweg altijd in de buurt. De jaren van het kruisje voor het slapengaan, de ochtendkreet door het raam, het nachtelijk fluiten op de hond.
De tijd ook van oeverloos geknutsel en getimmer. Ieder zijn eigen kamertje, een poppenhuis, een Marklin trein parcours op zolder, samen modelbouwen en super 8 filmkes maken, tuinhuizen zetten en verzetten, een poging tot een vogelkot (waaruit elke vakantie alle vogels ontsnapten), 5 barbecues en minstens een terras of 2, 3.
Tweemaal per jaar op reis was standaard, één keer in de winter, één keer in de zomer. Met 5 in een Toyota Corola over de Brennerpas scheuren. Hij leerde ons alledrie skiën maar vergat elk jaar opnieuw de skipas te budgeteren. Wij hebben het heel lang normaal gevonden om met de ski’s op de schouder de piste terug op te klefferen.
Mooie herinneringen bedenken we nu - bouwstenen van een zorgeloze kindertijd.
Toen het aan ons was om onze weg te zoeken en onze nest te bouwen konden we op hem blijven rekenen. 24 op 24u beschikbaar zijn, handen uit de mouwen, advies voor defensief beleggen… was zijn manier om ons te ondersteunen. Hij dacht hij er wellicht vaak het zijne van, toch respecteerde hij elke beslissing en elke faux pas die we namen. Schoon toch?

Misschien liep het parcours van zijn kinderen niet altijd zoals gedroomd, zijn onvoorwaardelijke geloof in ons, dat altijd gaarne zien – tot vandaag is dat als balsem op onze ziel. Schoonkinderen, partners, nieuwe partners en aangewaaide vrienden : geen grote woorden, gewoon, een plaats in zijn hart.
Met de komst van 3 kleinkinderen werd het leven nog mooier. Woensdag werd de zondag van de week. Nog meer tijd en geduld, getaxi tussen huiswerk, muziekschool en ballet. Altijd fier, altijd aandachtig en altijd zorgzaam voor dat kroost van zijn kroost. Paradijsvogels zijn het!
Het college in St Pieters Woluwe - en bij uitbreiding Brussel - was decennialang zijn tweede biotoop, een ontmoetingsplek waar zoveel warme en duurzame vriendschappen met collega’s en generaties studenten zijn ontstaan. Ongelooflijk hoe – 20 jaar na zijn pensioen - ook in die moeilijke laatste maanden deze gekoesterde contacten aanwezig waren.
Leraar zijn was meer een hobby, een talent, hij deed het met old-school overgave, met alles er op en er aan, de wereld van ‘de wetten van vraag en aanbod’, ‘geld moet rollen’ en ‘in de tijd toen een frank nog een frank was’ was zijn expertise maar wij geloven dat hij veel meer een pedagoog was en een eeuwige nieuwsgierige student, ‘levenslang leren’ dus, avant la lettre.
En wanneer er vandaag al eens gezeurd wordt over het huidige onderwijsklimaat opperde hij steevast: “de schoonste job ter wereld”. Discussie gesloten.

In het Davidfonds vond hij de perfecte mix tussen lokaal engagement en de liefde voor cultuur. Ook daar ongebreidelde inzet. Ook al verafschuwden we als kinderen vaak de verplichte culturele uitstapjes, vandaag zijn we blij het verschil te zien tussen de Notre Dame in Parijs en de Dom in Keulen.
Ook al heeft Steve Jobs een aardige cent aan hem verdiend, buiten zijn Apple verslaving, was hij niet zo’n hippe man. Hij had meer vertrouwen in de Michelin kaart dan in de GPS. Hij was tegen groenten en fruit. Hij werd gelukkig van soep, stoofvlees of spek met veel vet. Hij was zot van een goede schinkeplatte, van suiker met een beetje koffie en op tijd en stond een brok pure chocolade, (en een sigaretje in’t geniep). Daarmee wordt een mens dus gemakkelijk 83 jaar.
De onuitputtelijke reislust, altijd nieuwe plannen, het ongeduld omdat de tijd kortte, de bagage zwaarder werd en de vleugels minder sterk, tekenden de laatste jaren.
De verhalen, de foto’s, de getuigenissen en onze herinneringen die de voorbije dagen de revue passeerden, maken vele emoties bij ons los.
Het is de dankbaarheid die wint, met stip. Ons besluit is unaniem: hoeveel geluk kan je hebben?

Rouwbrief

Beheerder

Uitvaartzorg Vanthienen
Duffel - Sint-Katelijne-Waver - regio Mechelen
http://uitvaartzorg-vanthienen.be

Condoleer, vertel een verhaal, deel een anekdote of beschrijf wat Ludo voor je betekende.

Upload video
  • Jos Verberck

    Wij voelen met u mee.
    We wensen u sterkte in deze moeilijke dagen en hopen dat u troost vindt in de mooie herinneringen.
    Jos Verberck en kinderen

  • Bert Van Winkel

    Met grote verbazing, maar ook met een zeker ongeloof hebben we het heengaan van Ludo gelezen.
    Het maakt je sprakeloos en je stelt je een hoop vragen waar je geen antwoord op vinden kan...
    We voelen met je mee, Magda, maar troosten ons met de gedachte dat we niet alleen staan.
    Veerle en Bert

  • Luc Van Steenkiste

    Beste Magda, Geert, Stefan en Karen,
    Ook in naam van onze mama, Myriam, betuigen wij U onze kristelijke deelneming bij het heengaan van Ludo. De titel in de aankondiging in de krant 'Bezield oud-leraar aan het S.J.C te S.P.W.'typeert hem helemaal. Hij was een 'hechte' vriend van wijlen ons vader en bij uitbreiding, samen met Magda van onze beide ouders. Samen hebben ze uren doorgebracht voor de 'goede zaak', maar ook omdat ze ervan genoten, samen met de 'Raad van Bestuur' van het Steunfonds, indertijd met Stan De Peuter, Jan De Troij, Mia en vele anderen. De gezondheid en de oude dag hebben gemaakt dat het kontakt wat verloren werd. Er blijven alleen de herinneringen, maar ze zijn het meer dan waard om gekoesterd te worden en een inspiratiebron voor de volgende generaties.
    Famile VAN STEENKISTE, Myriam, Luc en Karin, Martine en Fons, Mark en Sofie and Co.

  • René Mat

    Beste Magda, en familie.
    Door een overlijden in onze familie kon ik zaterdag op de begrafenis er niet bij zijn.
    Mijn innige deelneming bij het overlijden van uw beminde man, de rustige rots in de branding voor uw kinderen en kleinkinderen. Ludo zal me altijd bij blijven als een wijze, zachtaardige, humoristische man en een toegewijde vader-leraar.
    "Wanneer je verdrietig bent, kijk dan opnieuw in je hart en zie dat je treurt om wat je vreugde schonk ( K. Gibran).

  • Gunter Gehre

    Beste Karen en familie,
    Jullie namen vandaag afscheid van jullie vader. Ik wil graag mijn deelname uitdrukken bij jullie verdriet. Moge de kerstdagen vrede en rust brengen in het samenzijn met elkaar.
    Gunter Gehre

  • Annelies Diels

    Onze oprechte deelneming en veel sterkte aan de hele familie in deze moeilijke periode van verdriet en gemis, maar toch ook van dankbaarheid voor de herinnering aan de man die hij was. Vanuit de Landelijke Thuiszorg. Annelies en collega's.

  • Ludovic Van Loock

    Onze verwondering was zeer groot toen we in De Standaard het overlijden zagen van mijn naamgenoot Ludo Van Loock. Vele tientallen jaren terug leerde ik per toeval Ludo kennen. Hij kwam met de trein van Duffel om naar het Sint-Jancollege te gaan en ik, Ludovic Van Loock, stapte op in Hove om naar het O.L.Vrouwcollege te gaan.
    Oorspronkelijk kenden we mekaars naam niet tot een kaartjesknipper onze abonnementen vroeg en mijn oog viel op de naam Ludo Van Loock. Ik heb toen mijn abonnement getoond. Een, mij onbekende, kozijn van Ludo heeft de opzoeking gedaan en we leken nog zeer verre familie te zijn. Mijn grootouders waren nl ook afkomstig uit Duffel.

    Sedertdien hebben we contact gehouden. Ludo trok naar Sint-Ignatius en ik naar Gent. Bij Van Loock in Duffel had men geen auto, maar met Ludo als chauffeur moest dat wel lukken en ze kochten een Ford Zephyr. Ik heb dan het genoegen gehad om Ludo te leren rijden, wat dan ook gelukt is.

    Maar dan volgen huwelijken, verhuizingen en onze wegen scheidden. De laatste maal dat ik Ludo gezien heb was bij de begrafenis van mijn oudste zus Hélène. Zij was nl bevriend met Maria Van Loock. Onze oudste zoon is ook een Stefan, maar dat wisten jullie wel.

    Greet, mijn echtgenote en ik bieden de familie Ludo Van Loock onze welgemeende deelneming bij het overlijden van Ludo (destijds door studenten “de zwette” genoemd omwille van zijn pikzwart haar).

    Houdt jullie allen sterk.

  • Gino Lemmens

    Innige deelneming en veel sterkte aan heel de familie.
    Katja&Gino

  • steven schorrewegen

    Het volledige bestuur van Davidsfonds-afdeling Lier betuigt U hun innige deelneming
    voor DF-afdeling Lier, steven schorrewegen, secretaris.

  • Cees van Vark

    Beste Stefan en Igo,
    Wij ontvingen het verdrietige nieuws omtrent het overlijden van Stefan's vader.
    In het besef dat enkele woorden van onze kant met welgemeende gevoelens van medeleven weinig kunnen doen om het leed te verzachten bieden toch met respect onze condoleance aan.
    Wij wensen jullie samen en ook de naaste familie veel sterkte in deze moeilijke dagen en hopen dat jullie dit verlies hoe droef ook zult kunnen aanvaarden en verwerken.
    Nogmaals veel sterkte gewenst.
    Met gevoelens van medeleven.
    Cees en Riet van Vark

  • Peter Blijweert

    Innige deelneming bij het overlijden van Ludo.
    Onze gedachten zijn bij de familie.
    Peter en Katia Blijweert.

  • Jean-Pierre Willems

    Ik las het overlijdensbericht van Mijnheer Van Loock deze morgen in de krant. Uit respect voor hetgeen hij voor mij betekend heeft en om zijn naaste familie sterkte te wensen stuur ik dit bericht. Mijnheer Van Loock, zoals wij hem op het college noemden, heeft voor mij een bijzondere betekenis. Niet alleen was hij de man die me inleidde in de economie en me aanspoorde om in zijn spoor verder te studeren aan de UFSIA, hij was ook de man die me inleidde in de Vlaamse beweging en me bewust maakte van mijn Vlaamse identiteit. In de eerste "kan" nam hij regelmatig contact op om te zien hoe het mij verging. Eén keer zelfs nodigde hij mij uit " ten huize van" voor een opbeurend en verhelderend gesprek over de nieuwe aanpak en het studeren aan de unief. Een aantal keren ontmoette ik hem na een IJzerbedevaart. Dan zakten we beiden af naar Koksijde en daar ontmoetten we mekaar. Een tijdje terug waren we in Duffel te gast in Restaurant Nuance. Ik zei toen nog tegen mijn vrouw: " hier, in deze gemeente, woont de man die mijn loopbaan mee op stapel heeft gezet. Zou hij nog leven ? " Vandaag kreeg ik het antwoord.Ik kan me inbeelden dat het verlies voor jullie allen enorm moet zijn. Ik wens jullie dan ook alle sterkte toe.
    Het ga je goed daarboven Ludo !
    Jean-Pierre Willems, oud-leerling, voor N-VA voorzitter van de gemeenteraad in Buggenhout.

  • Jean-Pierre Tavernier

    Stefan en familie,
    op een vorige vergadering vroeg ik je nog hoe het met je vader ging. Toen was alles goed vandaar toch wat verrast bij het overlijdensbericht van je papa. We zullen hem herinneren als een rustige man met zin voor relativering. Ook al leven mensen lang en gezond toch is afscheid nemen steeds moeilijk. We wensen jou en je familie veel sterkte.
    Jean-Pierre Tavernier
    ere-directeur CLB Pieter Breughel Brussel

  • Marc Tobback

    Beste Magda en familie,

    Het is dan toch nog zeer plots gekomen. Vorige vrijdag hebben we Ludo nog een bezoekje gebracht in de kliniek en toen gaf hij ons een relatief goede indruk: hij stak zijn hand uit om ons te begroeten en kende onze namen zonder aarzelen. Hij was zo alert om aan Germaine nog een stoel te presenteren en vroeg hoe het met mijn gezondheid was. Bij het weggaan zei hij nog dat hij volgende week naar huis ging en dat we nog maar eens moesten afkomen. Helaas dat zal niet meer gaan… Hij gaf ons nog een stevige handdruk en wenste ons een goede thuiskomst.

    Magda, wij leven innig met u mee en wensen u veel sterkte in deze moeilijke periode. Ook aan uw kinderen en kleinkinderen wensen wij dat ze een goede herinnering houden aan die fiere vader en grootvader.

    Tot zaterdag in de afscheidsviering.

    Marc en Germaine Tobback-Van de Mosselaer.

  • Riekie Lonis-Bruggeman

    Beste Fam. van Look Bij deze gecondoleerd met het overlijden van Uw man vader en schoonvader. Fam. F. Lonis-Bruggeman

  • Leo Janssens

    Beste Mevrouw Van Loock , lieve Magda ,
    Jij kende de Ludo als uw echtgenoot , ik kende hem als mijnheer Van Loock , de gedreven enthousiaste leerkracht economie van het St Jozefscollege ,de betere leerkracht zo niet de beste leerkracht in mijn 15 jarige studenten carrière.
    Zo wil en zal ik hem blijven herinneren.
    Zoals ik aan Karen reeds meldde , ben ik blij dat ik hem nog kon bezoeken , en een een bezoek in de Hondiuslaan stond ook nog op het programma maar het heeft niet mogen zijn.
    Omring u met de rijkdom die kinderen en kleinkinderen zijn in deze emotionele moeilijke tijden.
    Veel sterkte en tot later .

    Anne en Leo

  • Fran Vanderschueren

    Beste Magda en kinderen,
    Ludo was niet alleen een fantastische collega maar ook een integer mens. De herinneringen aan 'den Tosh' zullen blijven voortleven. Mijn diep medeleven.
    Heb voor zaterdag al een andere afspraak. Spijtig!
    Frans Vanderschueren

  • Christa Verrees

    Dag Magda en kinderen, mijn innige deelneming bij het overlijden van uw man en jullie vader. Christa Verrees Landelijke Thuiszorg.

  • Paul & Marion van Hoof

    Sterkte bij verwerking van het verlies van je vader
    Laat de mooie herinneringen aan hem een troost zijn

  • Christine Mesaus

    Lieve Magda, Ludo was een warme collega op het college, ook bij de toneelactiviteiten betekende jullie samen veel voor de groep amateur-spelers. We waren zelfs uw gast voor een heerlijke BBQ. We zullen al deze mooie herinneringen voor altijd in ons hart dragen. Veel sterkte voor heel de familie, Marc en Christine Mesaus

  • Anke Stuer

    Graag betuig ik via deze weg mijn medeleven. Veel sterkte gewenst aan de hele familie.
    Anke Stuer - Medewerker SCLBA (collega van Stefan)

Condoleer, vertel een verhaal, deel een anekdote of beschrijf wat Ludo voor je betekende.

Upload video

Je beeldscherm is te klein om een pagina te maken.

Terug